admin

Alienation

Actual information2-1920x250

During my borderline psychosis – I call it this because this is how I learnt to explain it to people  many years later- I experienced a feeling that can best be described as being totally cut off from my own feelings but also cut off from the world around me. It felt as if I was wrapped up in a thick layer of cellophane, as if my own sense of being and the world around me was being played out behind a thick plate of glass. It sometimes felt as if my head had become a satellite, circling the earth at a vast distance and at terrifying speed. In a desperate attempt to keep a grip on what was happening to me, my thoughts were racing around at a hundred miles an hour.

My whole perception of things which I had always taken for granted had changed. I had images of myself as an astronaut whose lifeline to his spacecraft had been cut and who was forever destined to float in a dark and infinite universe. These images may seem like a symptom of a psychotic episode but I perceive it as a resourceful attempt of my mind or spirit to communicate the reality that I was experiencing at that moment in time.

Only much later did I come across a book that for the first time described all my feelings and experiences. The book was written by Sacha van Rood and is called ‘Autisme/depersonalizatie/derealisatie (autism/depersonalization/decreolization)

On the site of bol.com the title came with the attached information that ‘…the boek is chaotic and unclear’.

I guess this is just a matter of perspective. For me the book was invaluable because it was the first in which I was able not only to recognize my own experience of the condition, it also enabled me to place the whole experience in a much more holistic perspective because it put it in the meaningful context of how human beings function, how they react and when they feel hurt and threatened.

It still baffles me how science can totally disregard the information someone from his own hands on experience has to offer. How much personal testimony does it take to at least start to treat the information of people who have gone through the experience as a serious source of information? Information which perforce has to come in the form of images since visual language is the only language capable of expressing the experience of psychosis.

For me Sacha van Rood’s explanation conjured up the image of a sea anemone who, in a safe and nourishing environment, will spread its tentacles and reach out and make a connection with  the world around it, but when threatened or in danger will retract its tentacles and break off contact with the world and, to use a totally unscientific term, will become temporarily unstuck from the network of creation. Years later, during my first year as a psychology student at Utrecht University, I submitted a plan to write a paper on the subject of alienation. My choice of subject was totally unscientific, it was based on my experience based conviction that it was alienation that was at the root of my borderline psychosis, and that this may also be an important but ignored factor in the treatment of psychiatric disorders in general.

I don’t pretend that this is a scientific thesis, it is a vantage point based on years and years of personal experience of slowly regaining balance and becoming reconnected with a number of long lost inner aspects of myself and with the world around me. The theme for my paper was not approved and I ended up dropping out of my studies.

Another testimony which fits in with the same image of connection and disconnection comes from a group of prisoners who managed to survive years of forced labour during their imprisonment in a Gulag prison camp. They made a pact amongst themselves to smile at each other at least once during roll call. After their release they all attributed the survival of the entire group to this one simple but hard to fulfill pact.

If one smile a day can save people in such situations from going under, imagine what an open ear, a question asked out of genuine interest, a heart to heart talk or listening without judging can do towards helping someone who has become disconnected from him- or herself to connect with themselves and their surroundings.

 

Inez Risseeuw

Steunpunt GGZ Utrecht

May 9th 2019

Inez400x300

Inez Risseeuw

Steunpunt GGZ Utrecht

May 9th 2019

Vervreemding

Tijdens mijn randpsychose, want zo leerde ik het jaren later benoemen, heb ik een gevoel ervaren dat ik het beste kan omschrijven als een volledig afgescheiden raken, niet alleen van mijn eigen wezen maar ook van de wereld om me heen.

Ik had het gevoel alsof ik in een dikke laag cellofaan gewikkeld was, alsof mijn gevoel en de omringende wereld zich achter een dikke glasplaat afspeelden. Of, om er nog maar een beeld tegenaan te gooien, alsof mijn hoofd een satelliet werd die op grote eenzame afstand en in een adembenemend tempo om de aarde cirkelde, want in hun poging greep te houden op wat er met me aan de hand was, draaiden mijn gedachten op volle toeren. De oude vanzelfsprekende verbanden waren volkomen zoek en ik ‘kreeg’ beelden van een astronaut wiens lijntje met zijn ruimtevaartuig dreigt te breken, waardoor hij voortaan eindeloos rond moet zweven in een donker en oneindig ruim. Beelden die misschien psychotisch aandoen maar die in mijn optiek een vindingrijke poging zijn van mijn geest om e.e.a. voor mezelf te verduidelijken.

Gevoelens en ervaringen die ik pas veel later heel herkenbaar beschreven vond in het boek ‘Autisme /depersonalisatie / derealisatie’ van Sacha van Rood.

Als ik het boek opnieuw probeer te bestellen zie ik tot mijn ergernis dat de titel op de site van bol.com het predicaat meekrijgt van ‘onduidelijk en chaotisch’. En dat terwijl ik in dit boek niet alleen voor het eerst mijn eigen ervaring van depersonalisatie en derealisatie herkende, maar die ook voor het eerste leerde benoemen en in een groter kader plaatsen, alles opnieuw opgenomen raakte in een groter, begrijpelijk geheel van hoe wezens functioneren, hoe ze reageren op dreiging of verwonding.

Hoeveel proefondervindelijke ervaring is ervoor nodig om iemands persoonlijke getuigenis op zijn minst serieus te nemen, mee te laten wegen met de heersende theorie van mensen die nooit de binnenkant van psychose hebben meegemaakt?

Het beeld die de uitleg van Sacha van Rood bij mij opriep, was die van een zeeanemoon die in veilige, voorspoedige omstandigheden zijn tentakels naar buiten uitstulpt, uitspreidt, uitreikend naar, zich verbindend met de wereld om zich heen en in geval van dreiging of gevaar zijn tentakels terugtrekt, het contact met de wereld verbreekt en zo tijdelijk losraakt van het weefsel van de schepping, om maar eens een heel onwetenschappelijk woord te gebruiken.

Jaren later, tijdens mijn eerste jaar psychologie aan de faculteit Sociale Wetenschappen in Utrecht, vatte ik het plan op om mijn eerstejaars paper over het thema vervreemding te schrijven. De keuze voor dat thema was alles behalve wetenschappelijk, maar wel gebaseerd op mijn door ervaring gegroeide overtuiging dat vervreemding aan de basis ligt van mijn randpsychose, maar misschien wel aan die van elke verstoring van ons psychisch functioneren.

Een volledig onwetenschappelijke stelling dus, maar gestoeld op jarenlange ervaring van langzaam weer in balans komen en weer verbonden raken met lang afgesneden aspecten van mezelf en met de wereld om me heen. Het thema voor mijn paper werd afgekeurd en met mijn studie is het nooit meer goed gekomen.

Een andere getuigenis die voor mij eenzelfde beeld bevestigt, komt voort uit de ervaring van een groep dwangarbeiders die hun jarenlange gevangenschap  in de Goelag wisten te overleven. Hun afspraak was dat ze elke ochtend tijdens het appèl minstens een keer naar elkaar zouden glimlachen. Het feit dat ze hun beproeving allemaal  wisten te overleven schreven ze zonder uitzondering toe aan die ene simpele, maar soms zo zwaar vallende belofte aan elkaar.

Als één glimlach per dag mensen onder dergelijke omstandigheden kan behoeden voor de ondergang, wat zal dan een oprecht geïnteresseerde vraag, een goed gesprek, een open luisteren wel doen om iemand die de verbinding met zichzelf en met zijn omgeving is kwijtgeraakt, te helpen zich weer met zichzelf en met zijn omgeving te verbinden?

 

Inez Risseeuw

Steunpunt GGZ Utrecht

9 mei 2019

Kortsluiting in mijn hoofd-Brenda Froyen

Actual information2-1920x250

Stefaan Baeten, directeur van een psychiatrisch ziekenhuis én getalenteerd pianist, en Brenda Froyen maakten samen de voorstelling ‘Kortsluiting in mijn hoofd’ waar ze psychose bespreekbaar maken en een kritische blik werpen op de geestelijke gezondheidszorg van vroeger en nu.

2017-International ISPS Conference in Liverpool UK

Registrationfilm about the International Congres in Liverpool UK 2017.

ISPS promotes psychological and social approaches to psychosis across the globe. Providing a place where professionals, service users and carers can share their ideas, hopes and struggles, and join together in constructive dialogue and debate.

The Stranger in the City

Proud to present a video with the STRANGER IN THE CITY story of @dias75614 @wijzijnlister

SAVE THE DATE

ACTUAL

Time flies, so be sure to mark the dates in your calendar for the conference ‘Stranger in the City

STD-Margreet

Call for Papers

LI-bovenbanner

Stranger In the City

The International Society for Psychological and Social approaches to Psychosis (ISPS) organises her 21st conference in Rotterdam the Netherlands, August 28 – September 1, 2019, the theme being:

Stranger In the City; On the Circular Relationships between Psychosis and Alienation and the Healing Power of Human Reconnection.

Psychosis, migration status and cultural transition. Metastudies have shown that for (forced) immigrants the relative risk to receive a diagnosis of schizophrenia is up to eight times to that of others. In clinical practice in the Netherlands immigrants seem to be overly and chronically medicated for psychotic-like symptoms while there is no or limited access to new and successful psychological and social approaches. Lack of cultural sensitivity and biased diagnostic methodology are, in part, to blame for this.

How does it feel to be a non-Western immigrant in a Western country? What are the dynamics of becoming psychotic, what insights does this bring? How to understand what it means for the offspring of immigrants to grow up within a family with scarce social connections and a low social status?

​​​​The connection between social exclusion and psychosis

​​Someone with psychosis can become a stranger for the people who surround her or him. However, more and more research shows that this relationship is circular: being treated as and feeling a stranger promotes psychosis, makes one in other words psychosis prone. The risk is for instance much higher when you:

  • ​​originate from a non-Western country and are living in a Western country. The chances to become psychotic appear to be much higher for immigrants (esp. those of colour) than for people who have been living for generations in the same country, esp. when one has felt discrimination;
  • ​​moved a lot within a Western country or countries when young;
  • ​​ were bullied or otherwise excluded;
  • ​​grew up in a city or neighbourhood where people didn’t care about each other and were demoralized;
  • ​​are homosexual and do not dare to ‘come out’;
  • ​​are hard of hearing or deaf.

​​​​In short: when you don’t feel ‘at home’ or to belong you run a high risk to become psychotic.

In Western psychiatry psychosis is seen as a dangerous disease which must be treated thoroughly and quickly, primarily by medication and seclusion. ​​​​Psychiatrists and other mental health professionals who want to cure can easily be experienced as enemies. Hospitalisations and esp. forced seclusions can be traumatic, while medication dulls emotions and often does not help in curing the problems that are bothering the person, like difficulty with thinking and functioning in study or work. Medication can make these problems even worse. Because of this, a vicious circle may start that makes people more and more alienated from themselves and their surroundings.

A different view on psychosis

​​Contrary to many psychiatrists and mental health professionals, the people that are themselves afflicted by a psychosis can have a view and an understanding of their experiences as being intense and real and closer to their real self.  Some understand and give meaning to their psychotic experiences as presenting a developmental crisis, a turning point in their lives, that brings them insight. Also, i​n other times and cultures, there seems to have been more occasion for psychotic experiences to be seen in a more positive light, e.g. as becoming a shaman or as representing special wisdom.

​​The 2019 ISPS conference is meant to discuss the nature of psychosis and alternative psychological and social ways to deal with it, and to empower the people afflicted by psychosis, especially the more vulnerable ones. Scholars, scientists and clinicians, will talk about their findings. An especially important place is reserved for those who themselves have had a psychosis or who are psychosis prone and can talk from experience and combine these experiences with their professional background and education.

​​​​Important subthemes are:

Reconnecting

​​Addressing family members and others the focus will be on reconnecting the psychotic person with them and with larger society. ​​In this conference there will be much attention given to different modes of expression and to approaches and ways by which to reconnect as well as to alternative ways that people with psychotic experiences may find helpful, like addressing their bodily sensations.

​​Psychological approaches do not aim to fight the psychotic experiences but to cope with them and to come to terms with their special nature. For instance, someone with psychotic experiences can learn to find ways for these experiences not to take over. Or they can discover how memories of traumatic experiences can trigger them.

​​Connecting different therapeutic and cultural ways of understanding

​​In confronting and connecting the different views of therapeutic schools of thought, like cognitive-behaviour therapy and psychoanalysis, with what works, with what kind of problem, when and how, we hope to get a clearer view on the differences and the similarities and esp. their possible complementarity.

​​Prevention of psychosis: a political issue

​​A lot happens in early development and involves infant mental health while adolescence is also a critical period. More research is needed but we do know that it is important for parents and children to live in a safe neighbourhood and in an extended network, buffering stress.  A safe community is the responsibility of people from all origins as well as of policy makers, mayors, teachers, policemen and neighbours.

​​

​​

Organized by:

LOGO-isps-lowlands-2019

Have you renewed your ISPS membership for 2019?

ISPS membership for 2019?

The next issue of the ISPS journal #psychosis will on its way to our members in just a couple of weeks. Ensure you renew your membership of ISPS now, to enjoy uninterrupted membership benefits.

Haven’t joined ISPS yet?

Here are 4 good reasons why you should join us:
1) Members enjoy reduced delegate fees at ISPS conferences, such as Stranger in the City in Rotterdam this summer #isps2019
2) Members receive 4 issues of Psychosis per year and also have online access to previous issues of the journal
3) 20% discount on books in the ISPS series published by Routledge
4) By joining ISPS you can connect with over 1,500 people around the world – who share your interest in psychosocial treatments for #psychosis – through our email discussion groups and regional meetings

boek psychoses

De preconference workshops op 28 Augustus 2019

De sprekers van de preconference workshops zijn nu bekend. We zijn nog in onderhandeling of zij 2 workshops van een halve dag of een van een hele dag zullen geven. Er zijn 6 workshops en een excursie :

Open Dialogue, georganiseerd door Dienke Boertien en Dag van Wetter. Wat is open dialogue? Zie in het kort wat Jaakko Seikula daarover zegt.

Acceptance en Commitment therapy door Joe Oliver.

Joe Oliver is een van de belangrijkste ontwikkelaars van deze benadering. Dankzij bemiddeling door Joris Corthouts hebben we hem kunnen strikken. Wat is ACT? Bekijk het filmpje Demons on the boat.

Verstandig omgaan met (afbouw van) medicatie, Will Hall.

Zie pharmaceuticals risk and alternatives. Voor bezorgde psychiaters: Will’s workshop is een schitterend voorbeeld van motiverende gespreksvoering.

Verstandig omgaan met weed door Devi Hisgen.

Veel mensen met psychose ervaring willen graag weed blijven gebruiken, om kalmer van te worden? De Nederwiet zit helaas vol met psychose verwekkend THC. Wat is verstandig om te doen? Ga in gesprek en op excursie met ervaringsdeskundige herstelmedewerker Devi Hisgen.

DeviHigen

Devi Hisgen
Hersteldeskundige bij Pameijer
Nieuwland,, Provincie Drenthe, Nederland

Omgaan met djinns/ het cultural formulation interview met Victor Kouratovsky

Transculturele therapie is voor mij een roeping. Ik werk voor het ETT omdat ik verder wil bijdragen aan goede hulp voor mensen van diverse achtergrond en afkomst.

Opleiding en werkervaring:

Ik ben Klinisch psycholoog en ruim 30 jaar werkzaam in het centrum van Rotterdam; vooral met vele van de 170+ nationaliteiten en afkomsten.

Onderscheiding: In 2015 onderscheiden voor mijn bijdragen aan de interculturele psychologie.

Victor-Kouratovsky-1-225x300

dr. Victor Kouratovsky

Klinisch psycholoog
Regiebehandelaar

Samrad Ghane.
Abstract

Patients’ self-reports of explanatory models (EMs) are sensitive to distortions, particularly as a result of social desirability, uncertainty towards one’s own beliefs, and ethnic disparities with the interviewer. In contrast, reaction-time-based indirect measures are thought to be less sensitive to such factors. This article reports on two studies that applied direct (interview) and indirect (reaction-time-based association task) measures of EMs. Study 1 found evidence for the convergent validity of the direct and indirect measures, indicating that the two measures were essentially related. Furthermore, social desirability and uncertainty towards one’s beliefs affected the association between the measures on two categories of EMs. Study 2 showed that, unlike the self-reports of EMs, indirect measures were less sensitive to the ethnicity of the interviewer. The nature of the indirect measure, and the construct that it measures, are discussed.

SamradGhane

Samrad Ghane

Hoe overbrug je de kloof met mensen met psychose ervaring en hun familie uit een andere cultuur?

  • Hoe leiden trauma’s tot psychose?

Amy Hardy
King’s College London and South London and Maudsley NHS Foundation Trust · Institute of Psychiatry, Psychology and Neuroscience
(aangeraden door David van de Berg) deed er onderzoek naar.

Amy_Hardy2

Amy Hardy

Kwartier maken:

Stijn Vanheule samen met Peter Dierinck.

Wat is kwartier maken?

Schermafbeelding-2017-11-27-om-22.59.01

Stijn Vanheule

peter-dierinck

Peter Dierinck

DEBRA LAMPSHIRE IS OP 19 JANUARI 2019 IN NEDERLAND!

[vc_headings borderclr=”#9a3324″ title=”DEBRA LAMPSHIRE” titleclr=”#9a3324″]Ze kan zaterdag 19 januari in de ochtend een workshop houden in Rotterdam. Belangstelling? Laat het ons weten!
Kosten 50 euro.[/vc_headings]

Debra zal een van de voorzitters zijn op de 2e congresdag van Stranger in the City, die zal gaan over de overbrugging van de kloof tussen iemand die psychotisch is en de anderen. Debra is zowel ervaringsdeskundige als docente aan de verpleegkunde opleiding van de universiteit van Auckland (Nieuw Zeeland) . Zie verder Wikipedia.en haar TED lezing

Ze is lid van het internationale bestuur van de ISPS en in dat kader komt ze voor een vergadering op 19 januari naar Nederland, deels op kosten van het congresbudget. We willen met haar de opbouw van de 2e dag doorspreken.

En door haar persoonlijke ervaring en door haar uitgebreide wetenschappelijke kennis over psychose is zij in staat hulpverleners en mensen met psychose ervaring te verbinden.

We organiseren haar workshop noodzakelijkerwijze op korte termijn. Als je belangstelling hebt laat het ons weten!

De workshop van Debra gaat door op 19 januari in Rotterdam.

Locatie:

Ettaouhid  | Schietbaanlaan 100a  | 3021 LN Rotterdam

DEbra

De workshop van Debra gaat door op 19 januari in Rotterdam.

Locatie:

Ettaouhid  | Schietbaanlaan 100a  | 3021 LN Rotterdam